Adalar
Gün olur yerinde kalırsın, gün olur gezersin..
Günü geldi gezelim dedik, hazır Ankaradan eski bir arkadaşda misafir gelmiş. Tam zamanıdır dedik bastık gittik adalara, daha doğrusu Büyükada’ya.
Uzuuuuuuuun bir yolculuk’dan sonra indik adaya, en son gelişimden aklımda kaldığı kadarı ile adalarda bisiklet i hemen almazsan daha sonra alması zor oluyor diye kostuk hemen Rent a Bikecılara. Biraz pazarlık yaptıktan sonra 7 kişi 1er bisiklet aldık, başladık gezmeye..
Büyük Tur yapalım dedik. Malum bende hiç yapmamışım, en son gidişimde Kaan ve Melis‘le beraber gitmişdim. o ilk yokuşu son sürat çıkma gafletinde bulunmuş ve tüm günün içine edecek şekilde kesilmiştim.. Eh mecburen Küçük tur yapmıştık. Bu sefer tedbirliydim. Yavaş yavaş ve etrafımdakileride “gaz yapma lan” tarzında uyararak gidiyordum. Sürdük, sürdük, sürdük.. Geldik o “Aya Yorgo” nun yokuşuna.. Yokuşdan önce karnımızı doyurduk bir güzel, ne olur ne olmaz diye bol tuzlu bir ayran içtim efenim hatta tuz bile yedim, işi riske bırakamazdım değilmi? Neyse hadi çıkalım dedil, dedik ama… Mübarek yokuş değil sanki düz duvar!!! Ne yapalım bu yola bir kere adım atmışız, geri dönüşü düşünemeyiz bile. Başladık sürmeye… 10 metre sonra vazgeçtik aldık bisikletleri yanımıza yürümeye başladık, tepeye dek.. kimse bilmiyor ne kadar yüksekte, tepede ne var, gitmeye değermi? ama gidiyoruz işte. Neyse efendim, ben diyeyim 30dk siz deyin 1 saat yürüye yürüye çıktık.
Tepede bir güzel çayımızı, kahvemizi içtik. (lakin size tavsiye etmeyeceğim kahvesi berbat)
Resim çektik birkaç tane, hepsi bende değil sqadece 2-3 tanesini alabildim. Malum PocketPC de yer kalmamışdı 2-3 tane atabildim içine MMC den. Neyse, tepedeki faslı bitirip kiliseyide gezdikten sonra ( ne kiliseymiş be.. mutfak kadar bir yerin içine mum ve tablo doldur al sana aya yorgo…) dönüş yolculuğumuz başladı. İnmek ne zevkli şey öyle yahu.. Hayır bir saatte çıktığın yeri 5 dakikada iniyorsun, için yanıyor ama olsun. çok zevkli..
Ben birde “küçük tur” ayrımındaki o asfalt yolda bir güzel düşmezmiyim..
Arkadan gelenler kaybolmasın, yanlış yöne sapmasın diye arkaya göz atarken direksiyon yamulur… Bisiklet altımda yere düşer, ben ise AYAKTAYIM! Bayağı efor sarfettim ama bisiklet yerde sürüklenip giderken ben 1-2 adım ile ayakta kalmayı başardım. yok ellerim felan hiç bir yerim değmedi. Artistik ötesi düşüş oldu yane 
Neyse geldik, vapur dönüş felan derken.. gün bitti…
Güzel bir gündü aslında, senide aramızda görmek isterdik ama.. kısmet değilmiş
bu arada o kadar bisikleti tavsiye etmem kimseye. 2 gün geçti hala yolda yürürken bacaklarım aşırı sızlıyor. Acep bunda 2 gece uyumamanın etkisi varmı bilmem.. ama neyse.
Başka bir gün görüşmek üzere hoşçakal Türkiye…
