Kişisel Çöplük

aklıma yazacak hiçbir şey gelmiyor.
ne bir satır, ne bir şiir.
ne bir anı, ne bir an..
her şey yok oldu sanki,
teker teker
ömrümden geçen günler gibi
boş kalcak bu gidişle blog’um,
zincirlenecek unutulmuşluğa,
ne bir visitor olacak uğrayan,
ne bir dost kalacak commentleyen
gerçekten,
aklım durmuş gibi..
Göstermiyor kendini
en ufak bir hatıra dahi,
Revamı bu ya Rabbim,
tamda blog mood una girmişdim.

( Evet bunlar gerçektende şu anki hislerim.. gerçekdende yazacak bir şey bulamadım, 2 satır saçmaladım. dur bari, bunu yazayım dedim. işte, blog’um boş kalmasın, yeterki dostlar uğrasın, en azından selamlasın amacıyla, buyrun, çöplüğümden bir parça. )