Kişisel Çöplük

Geçenler`de gökyüzünü izlerken aklıma geldi geçmişe duyulan özlemler…

Ben geceleri yıldızları görmeyi özledim arkadaş!
Herbiri bir diğerinden parlak, geceyi aydınlatan yıldızları görmeyi özledim.
Samanyolunu izlemeyi, yıldızları saymayı özledim ben.
Sıcak bir yaz akşamı, çimlerin üzerine uzanıp, esen meltem eşliğinde gökyüzünü izlemeyi,
Gökyüzünde saymayı asla bitiremediğin o parlak noktaları, her zamanki gibi sabit, yerinde duran şimal yıldızını,
Etraftan gelen doğanın seslerini, o ortamın içinde uyumayı özledim ben.
Bilmiyorum, hiç denedinmi bunu. Denediysen ne kadar zevk aldın ama…
Ben özledim arkadaş. Resimlerde kaldı o yıldızlar ve birde gün be gün solan hatıralarımda.
Her gece bakıpda lanet ediyorum büyük şehir denen pislik yuvasına. Ne ararsan var,
Çevre kirliliği, Ses kirliliği, Işık kirliliği, Trafik, Cinayet, Hırsızlık, Tecavüz, Hortum ve dahası…
Evet, büyük şehir ya.. Ne ararsan var burada..

Aramadıkların dahi…

Ben geçmişi arıyorum, eski huzur dolu günleri, gülücükleri, acı-tatlı hatıraları arıyorum.. Onlar nerede?
Sonradan geliyor aklıma, çocukluğumda ne güzeldi günler.
Yağan yağmur altında tasasızca yürümek, iliklerine kadar ıslanmak. Başından akan jöle olmadan
Sonra birde memlekete gidişlerimiz.. Yok, hayır memleketi özlemedim. Tek özlediğim şey oraya gittiğimde fırından alıp sıcak sıcak yediğim pideler. Eve gidene kadar 1-2 tanesi bitmiş olurdu her seferinde, tabi bende azarı yerdim.

Neyse, sanırım ben sıcak bir yaz günü sıcakça esen meltemle beraber yağmurun altında uzanıp elimdeki sıcak pidemi yerken yıldızları izlemek istiyorum..

Hayal bu ya, belki bir gün gerçekleşir.
(:

( Bu yazıyı gırgır olsun diye bir arkafon müziği eşliğinde okumuşdum, insanlar birisinin şiiri sandılar. Ne garipdir, şiirle düz yazıyı ayır edemiyoruz. )